حس نهان

ما و انتخابات

در ایام ماضی و قدیم، همون زمان شاه (نور به قبری) چون در رفاه کامل بودیم و اینکه تلویزیون حکومتی از اون اول هم ترحیم شده بود و برای اینکه تنوعی بشه بچه محل ها جمع میشدن دنگی دونگی پول می ذاشتن یکی بره سینما و بعد بیاد فیلم رو تعریف کنه، صد البته این کار خیلی حسن داشت،‌ناخواسته بستر روایی رو رشد می دادیم و اجازه میدادیم هرکسی شانس خودش رو در دیدن و بیان فیلم امتحان کنه، چون هردفعه یکی انتخاب میشد که بره سینما ، این انتخاب یه خورده هیجان انگیز و با طراوت بود، تنها مسئله اینکه کی بره نبود، اینکه بتونه بیاد و درس تعریف کنه و حالی به جمع بده. این بود که به عمیق ترین چالش برمیخوردیم مساوات یا عدالت،‌ در این بین گاهی یکی میون داری میکرد و میگف خب حالا بذارین فلانی یکم حال کنه و بره فیلم ببینه و بیاد برای ما تعریف کنه!

حالا تو این انتخابات باس سمت عدالت و گرف یا مساوات ، اینکه یکی بره حداقل گرهی ایجاد نکنه یا اینکه یکی بره شاید به نون و نوایی برسه؟

+ ; ٩:۱٤ ‎ق.ظ ; ۱۳٩۱/٢/۱۱
comment نظرات ()